Het verhaal van Dolf Jaegermann 18 april 2020

Het is zaterdagmorgen. Op het grote balkon zitten Leidy en Dolf Jaegermann bijna in de zon. Leidy heeft een pittige vorm van Parkinson en haar man is haar mantelzorger. Ze leerden elkaar kennen toen ze 11 en 13 jaar oud waren. En nu delen ze al 56 jaar elkaars leven. Ze hebben veel meegemaakt: 2 kinderen gekregen, een zoon is overleden toen hij 38 jaar was en met de ander is het contact spaarzaam. Beiden hebben met succes een eigen zaak gehad. Leidy is als fotomodel in de televisiewereld een graag geziene gast geweest: altijd tot in de puntjes verzorgd. Zo is ze in de dameskledingzaken voor grote maten gerold. Met als specialiteit: jeanskleding, heeft ze drie winkels gerund. Dolf nam de bloemenzaak van zijn schoonvader over. Met een grote auto vol bloemen, is hij de winkels langs gereden zodat de winkeliers terplekke hun keuzes konden maken. Toen ze in de vijftig waren zijn ze in de Achterhoek komen wonen. De kledingzaken werden verkocht en een zoon, als vijfde generatie, nam de bloemen over. Met in hun gedachten een rustiger en vrijer leven voor de boeg te hebben, kochten ze een camper: toeren door Nederland en naar het buitenland: de vrijheid en het genieten tegemoet. Tot Parkinson zijn intrede deed bij Leidy. Daardoor werd langzaam maar zeker de vrijheid voor beiden beperkter. De camper werd verkocht en zij verhuisden naar het huidige adres.

Vrijheid staat bij hen hoog in het vaandel. Vrijheid om al zo jong te kiezen voor elkaar en aan elkaar trouw te blijven, vrijheid om eigen zaken met succes te runnen, vrijheid om de wereld in te trekken, vrijheid naar hun zin te wonen en nu ervaren ze diezelfde vrijheid om op hun eigen manier met Parkinson samen verder te leven. Een fotomodel eigen, verzorgt Leidy zelf haar uiterlijk. Make-upje, kleurrijke kleding, gekapt haar: een joggingbroek zal ze nooit dragen! Hoe bijzonder is het antwoord van Dolf, op de vraag: “welke kleur heeft uw zorgmantel?” “dat hangt af van de kleurrijke kleding van mijn vrouw!”.

Leidy is drie keer in de week naar de dagbesteding gegaan. Dat is wel wennen geweest…. De opvang daar heeft haar fantastisch opgevangen. Op die dagen is er voor Dolf tijd voor zijn sport: bowles. Een Engels balspel, waarbij men afgeplatte ballen tegen een klein balletje moet rollen. De afgelopen jaren heeft het echtpaar vele reizen met “De Zonnebloem” gemaakt. Dat is elke keer weer genieten geweest: mevrouw wordt helemaal verzorgd en meneer hoeft niets te doen. Zelfs een glaasje water wordt door de verzorging op de boot voor haar ingeschonken.

En dan is er Corona, maar ook die krijgt hen er niet onder. De drie dagbestedingsdagen zijn voor Leidy voorlopig van de baan. Dolf heeft hierdoor geen tijd meer voor zijn sport. Er is zeer beperkt hulp van thuiszorg: Dolf doet alles wat verder nodig is. Zolang ze maar samen blijven: de een zou niet zonder de ander verder willen. Ze zijn trots op elkaar! Hun lievelingsbloem is, uiteraard, de roos. De zonnebloem echter is de topper: die prachtige gele velden vol in Frankrijk! En dat allemaal op robuuste stelen.

Het eerste wat ze samen gaan ondernemen als de kans weer komt, is een terrasje pakken! Dat zullen ze als een cadeau ervaren en er volop van genieten. Er is een nieuwe manier van samen leven ontstaan. Een ware kunst, dat zich kenmerkt door het liefdevol verzorgen van elkaar. Samen erop uit trekken, met de rollator door het dorp wandelen, met de auto kleine ritjes maken. Er is zoveel te genieten!

Zoals een oud kinderliedje klinkt: “De zonnebloem houdt opgericht, zijn kroon van goud in het zonnelicht. Ziet hoe hij bloeit en fier daar staat en in zijn hart groeit stil het zaad”